Schuivelerij van lik mijn vestje

Voor mij is de kick van arbeidsbemiddeling om met zo weinig mogelijk opdrachten en enkel de beste kandidaten maximaal resultaat te behalen. Minder opdrachten geeft meer ruimte voor kwaliteit, de beste kandidaten vormen het sterkste netwerk. Meer met minder, toch?

Hoeveel soorten en maten van arbeidsbemiddeling bestaan er tegenwoordig… Vooral ‘Recruitertjes’ die lukraak honderden LinkedIn-uitnodigingen sturen op KPI-basis lijken als paddenstoelen uit de grond te schieten. Zoveel benaderingen, betekent zoveel reacties, betekent zoveel profielen mailen, betekent zoveel plaatsingen. Als je vaak genoeg schiet, dan is het vanzelf eens raak.

Ik zie ons vak liever niet als een numbers game. Het is niet voor niks dat kandidaten tegenwoordig steeds sceptischer tegenover benaderingen staan, waar zij zich jaren geleden nog gevleid voelden om ‘gehunt’ te worden.

Geef mij maar de ouderwetse persoonlijke aanpak: organisaties en kandidaten écht leren kennen, dáár op inspelen met de beste profielen. ‘Op papier’ is maar gedeeltelijk te bepalen wie passend is. Een gesprek, een gevoel, dát geeft de doorslag; zowel aan de kant van klant als kandidaat. De ene persoon presteert beter in omgeving X dan de andere, ook al voldoen ze aan dezelfde inhoudelijke eisen.

Mijns inziens gaat het om de persoon achter een profiel en de persoonlijke fit die er wel of niet is. Op relationeel gebied wint de kroeg het ook nog steeds van Tinder. Het zijn net mensen, die kandidaten.

Rutger van der Laan 

Door: Rutger van der Laan